امروز :سه شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶
شعر

۶۷۷

 

جایش چقدر خالی است در شعر عاشقانه

یک اسم چار حرفی ، ساده کمی زنانه

یک اسم چون پرستو الهام بخش پرواز

بالاتر از ثریا تا سقف آسمان ِ –

- هفتم که نه ، چهارم ؛ مثل غرور لیلا

مثل نگاه شبنم در متن یک ترانه

مثل خودم که پر زد با باد تا افق ها

مثل قلم : « مولف مرده در این زمانه »

 

در باد غلت خوردن مثل گلوله ای گرم

در باد رقص کردن چون زلف تازیانه

در باد شعر گفتن [این بیت دست من نیست]

خودکار بیک آبی یک شعر عاشقانه

من مستِ مست بودن دیوانه باش هم تو

رو سر بنه به بالین خود می روم به خانه

 

این بیت اسم تو داشت/آتش به جانم انداخت

سا… سوخت زیر دستم آتش ، قلم ، زبانه

آتش گرفت سارا …را… سا … نمی نوشتم

باور کنید مردم بی عذر و بی بهانه

 

می ترسم از لبت سا… آتش زند لبم …را

می ترسم از لبی که می کاودم شبانه

 

سارا … ( سه نقطه ) سارا . سارا … ( سه نقطه ) سارا

این بیت دست من نیست ، می ریزد از دهان ِ …

 

از : محمد ارثی زاد

FacebookGoogle+TwitterBlogger PostLinkedIn
<< مطلب قبلی مطلب بعدی >>
دیدگاه ها
تعداد دیدگاه ها : بدون دیدگاه






  • محبوبترين
  • اتفاقي
  • ديدگاه ها
  • Sanaz: واقعا محشر بود فوق العاده بود???????????...
  • رها: ممنون مثل هميشه خاص و خواندني...
  • زهرا: ویرگول :) پاینده باشی :) خیلی خوبه که ای...
  • علی معصومی: عالیه...دمت گرم...

خبرنامه سایت

تبليغات

لیست شاعران

تبلیغات

منو اصلی