امروز :یکشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۶
شعر

۹۰۰

 

مگر که خون من است این که می شود نوشَت
که پیک اولش این گونه برده از هوشت

 

کلیددار تویی ای نگاهبان بهشت
بگیر دست مرا و ببر به آغوشت

 

کشیده ای به ظرافت کمان ابرو را
به قصد جان من و خلق تا بناگوشت

 

سیاه بخت تر از موی سربه زیر تو شد
هر آن کسی که سرش را نهاد بر دوشت

 

شهید اول این بوسه ها منم … برخیز !
نشان بزن به لب آخرین کفن پوشت …

 

 

از : علیرضا بدیع

 

 

FacebookGoogle+TwitterBlogger PostLinkedIn
<< مطلب قبلی مطلب بعدی >>
دیدگاه ها
تعداد دیدگاه ها : بدون دیدگاه






  • محبوبترين
  • اتفاقي
  • ديدگاه ها
  • Sanaz: واقعا محشر بود فوق العاده بود???????????...
  • رها: ممنون مثل هميشه خاص و خواندني...
  • زهرا: ویرگول :) پاینده باشی :) خیلی خوبه که ای...
  • علی معصومی: عالیه...دمت گرم...

خبرنامه سایت

تبليغات

لیست شاعران

تبلیغات

منو اصلی