امروز :چهارشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۵
شعر

۹۰۰

 

مگر که خون من است این که می شود نوشَت
که پیک اولش این گونه برده از هوشت

 

کلیددار تویی ای نگاهبان بهشت
بگیر دست مرا و ببر به آغوشت

 

کشیده ای به ظرافت کمان ابرو را
به قصد جان من و خلق تا بناگوشت

 

سیاه بخت تر از موی سربه زیر تو شد
هر آن کسی که سرش را نهاد بر دوشت

 

شهید اول این بوسه ها منم … برخیز !
نشان بزن به لب آخرین کفن پوشت …

 

 

از : علیرضا بدیع

 

 

FacebookGoogle+TwitterBlogger PostLinkedIn
<< مطلب قبلی مطلب بعدی >>
دیدگاه ها
تعداد دیدگاه ها : بدون دیدگاه






  • محبوبترين
  • اتفاقي
  • ديدگاه ها
  • فرید احیاکننده: درود بر دوست عزیزم و همراه قدیم مثل همیش...
  • khilial: اعلا بود ...ممنون...
  • ویرگول: با سلام و احترام؛ متاسفانه اطلاعاتی از ا...
  • محمد حسین حدادپور: ببخشید اگر امکانش براتون باشه میخواستم ب...

خبرنامه سایت

تبليغات

لیست شاعران

تبلیغات

منو اصلی